نحس

من متخصص کشیدن درد های نا بجا ، رنج های بی دلیل و داد زدن های افراطی . خندیدن های کش دار و خوشی های کوتاهم ! چند روز باقی عمر را قرار است انقدر سکوت بمانم ، که پرندگان به جایم آواز سر دهند و دخترکان تنها و بی پناه ِ توی دلم برایم داستان بخانند تا به خواب ابدی بروم !

اما نمی شود ، نمی شود که نمی شود . نه من به خواب خواهم رفت و نه هیچیک از درد های بی بهانه ام دست از دویدن خواهند برداشت./